İç mimarlıkta yaz okulu stüdyosu: Çeşme yat limanı proje dersi üzerinden süreç ve öğrenci çıktıları

Abstract

Bu çalışma, iç mimarlık eğitiminde stüdyo ortamının yaz okulunda nasıl işlediğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, bir vakıf üniversitesinde gerçekleştirilen Çeşme Marina proje dersi yaz okuluna katılan 13 ikinci sınıf öğrencisinin süreçlerini; yapılandırılmış gözlemler, yarı yapılandırılmış görüşmeler (N=13) ve proje çıktı analizleri aracılığıyla incelemiştir. Elde edilen veriler analiz yöntemleriyle çözümlenmiş ve öğrencilerin süreç içi odaklanma ve görsel temsil (3B modelleme, pafta) yetkinliklerinde gelişme gösterdikleri belirlenmiştir. Ayrıca yaz okulunun sık aralıklı eleştiri oturumları ve yoğunlaştırılmış program yapısının öğrencilerin tasarım kararlarını hızlandırdığı gözlemlenmiştir. Bu bulgular, yaz okulu stüdyo formatının içerik ve uygulama açısından iç mimarlık eğitimine stratejik bir katkı sunduğunu göstermektedir. Çalışmanın sınırlılığı tek bir vaka incelemesi ve küçük örneklem olmasından kaynaklanmakta olup, daha genellenebilir sonuçlar için karşılaştırmalı ve nicel çalışmalara ihtiyaç vardır.

This study aims to evaluate how studio-based pedagogy in interior architecture education operates within the context of a summer school. The research examines the processes of 13 second-year students who participated in the Çeşme Marina design studio conducted during a summer school at a foundation university. Data were collected through structured observations, semi-structured interviews (N=13), and analysis of project outputs. The collected data were analyzed, revealing that students showed improvement in their process-oriented focus and visual representation skills, including 3D modeling and presentation boards. In addition, the frequent critique sessions and the intensive structure of the summer school program were observed to accelerate students’ design decision-making processes. These findings indicate that the summer studio format provides a strategic contribution to interior architecture education in terms of both content and practice. However, the study is limited by its single case study design and small sample size, suggesting that further comparative and quantitative studies are needed to achieve more generalizable results.